வஞ்சம் தீர்க்கப்பட்ட வன்னி மக்களின் இன்றய நிலை... மீள திரும்பாத மாணவர் மனநிலைகள்... எதிர்காலம் எரிக்கப்பட்ட இளஞர் யுவதிகள்... 

பறப்பதற்கு சிறகிருந்தும்

நுடக்க முடியா எம் உறவுகள்

சத்தம் ஒன்று கேட்டாலே

பறந்து போகும் குருவிகள்... இது

ஏனோ தெரியவில்லை...!!

தினம் எண்ணி எண்ணி

செத்துப்போகும் இளசுகள்..

பெரும் காடாய் போன

தமிழ் பள்ளிகள்....

பள்ளி செல்ல முடியா

சிறிசுகள்... இது தான் எம்

சாபமோ தெரியவில்லை...!!

புத்தகம் இல்லா பைகளும்

மையே இல்லா பேனைகளும்

இரத்தம் படிந்த சீருடைகளும்

இது தான் இனி வாழ்கையோ

ஏனக்கு தெரியவில்லை...!!

கதிரைகள் இல்லா மேசைகளும்

மேசைகள் இல்லா கதிரைகளும்

தரையே கதிரையாய் மாறும்

சில நேரங்களும்... இது விதியா

அல்ல சதியா ஒன்றும் தெரியவில்லை..!!

கொட்டில்கள் இனி வகுப்பாய் போக

கைகள் இனி கால்களாய் போக

சோதனையில் வாடும் எம்மை

சோதனைகளும் விடவில்லை...

காரணமும் தெரியவில்லை...!!

பேய்க்காட்டும் பொய் கோலம் 

நிவாரணமும்... எம் 

பிள்ளைகள் பசியால்

சதா ரணமும்.. இது எல்லாம்

எவனுக்கோ சாதாரணமாய்

போனது ஏனோ தெரியவில்லை....!!

தமிழ்நிலா 

காற்றுவெளி November 2010

சுகமான சுமைகள் எல்லாம்
சுமக்கின்ற சுமைதாங்கி
சாயாமல் சாய்ந்திருக்கும்,
சகபாடி சகவாசம்...
ஒரு நொடி தாண்டி போகயில
நடிப்பாகி போனதனால்

உயிரான உறவெல்லாம்
வெறும் வேசமாக
தெரிந்ததனால்,
கரை சேரா படகொன்று
கவிழ்ந்தது நடு கடலினிலே.
உருவான நாள் முதலாய்
உருகாத நட்பொன்று
உடைந்தது இன்று தரணியிலே.............!!

தமிழ் நிலா 

கடத்தப்பட்டு, காணாமல் போய் கைது செய்யப்பட்ட, சிறைகளிலும் தடுப்பு முகாங்களிலும் வாழும் மக்களுக்கு மறுவாழ்வு என்ற பெயரில் விடுதலை என்று அறிவிக்கப்பட்ட மகிழ்சியில்...

என் பாசமுள்ள அம்மாவுக்கு
ஒரு பாச மடல்.......
அம்மா நலமா?

யாழ்ப்பாணம் பார்த்து
ஐயிரண்டு வருடம் அம்மா...!!
இங்கு வரும் பேப்பர் எலாம்
யாழ் செய்தி சொல்லும் அம்மா ... ??

தமிழினத்தை கொல்றாங்களாம்
தினம் தினம் சொல்லுறாங்கள்..
இப்பவும் நடக்குதாம்மா...
தமிழனுக்கு உரிமை கிடைச்சுதாம்மா???

A9 ம் திறந்தாச்சாம்
யாழ் தேவியும் வரப்போதாம்.....!!
யாழ்ப்பாணம் நான் வர
நீ இருக்கணும் எனக்காக.....
காணமல் போன உன் மகன்
உயிரோடு உள்ளேன் அம்மா......!!

நாளை வருவான் என்று எண்ணி
நாட்களை கடத்தி விட்டாய்...
நாற்பது வயதுக்கு மேல் ஆகி இருக்கும்
என் அம்மா உனக்கு....

நீ பெத்த மகளுக்கு - இந்த
அண்ணனை நினைவிருக்க ..??
என் பெயர் சொல்வதுண்டா....???
அவள் கல்யாணத்துக்கு எனும்
வருவேனா சொல் அம்மா...??

கடத்தப்பட்ட காரணம் தெரியாமலே...
கடந்ததமா பத்து வருஷம்....
ஒவொரு நாளும் விடியும் போது
எங்களுக்கு விடியாத என்று
இருக்குதம்மா...!!!

பத்து வருசத்தில் எத்தனையோ
நண்பர் அம்மா...!!
வருவதும் போவதும்...
அன்றாட வழக்கம் அம்மா...!!!

போனவர்கள் இங்கு என்று
யாருக்கும் தெரியாதம்மா...!!
யாரேனும் வந்து என் செய்தி
சொன்னதுண்டா..????

நாளை வருவான் என்று எண்ணி
நாட்களை கடத்திடம்மா...
நிச்சயம் ஒரு நாள் வருவேன்
அரசியல் கைதிகளுக்கு மறுவாழ்வாம்....!!

தமிழ்நிலா

காற்றுவெளி October 2010 

அண்மையில் பத்திரிகையில் பார்த்த செய்தி என்னை ஏதோ செய்தது.. இரு பிள்ளைகளுக்கு தாயான தான் மனைவி இன்னொருவனுடன் போவதை தடுக்க மக்கள் மத்தியில் காலில் விழுந்தாராம்... பாவாம் 

ஒற்றையடிப்பாதையில

ஓரமாய் போறவளே......

என் ஒற்றை மனசு கூட

உன் பின்னால போகுதடி....!!!

கன்னியே.... என் மனதை

களவாடி போனவளே......

இந்த காரிருளில்

கையில் பெட்டியுடன் நீ

களவாக போவதெங்கே.....??

உன் பின்னாலே புருஷன் வருகிறனே

ஒருதடவை பாத்தாயா...??

உன்பின்னால ஒரு உருவம் வருதென்று...

ஓரமாயேனும் பாரேண்டி.....

எங்கோ பாட்டு வர நீ 

எச பாட்டு பாடுகின்றாய்.. .

என் இதயம் இசை மீட்குதே.

சோகத்தோடு,.. அது..

காதோடு கேட்கலயா...???

 காரிருளில் என்ன சத்தம்.....??

இந்த நேரத்தில்.... இந்த பாதையில்

வருவது தான் யாரடி...?? வந்தவன்...

கைபோடுகிறான்.... ஏனடி

நீ கூச்சல் போடவில்லை....

அவன்..யாரடி... உன் கணவன் நானடி...??

தாலியை கூட காணவில்லையே....

எனை கழட்டி விட்டாயா...???

சிரிக்கின்றானே.... அவன்

உன் கண்ணாளனா......???

உன் பின்னால வந்த என் மனசு

நொருங்கிப்போனதடி....!!

என் பிள்ளைக்கு என சொல்ல..

உயிரை உறையவைத்த

ஒரு மணிக் காதலியே.....

ஒற்றையடிப்பாதையில ஒரு

குடும்பம் தான் போக......

கண்ணீரால் வாழ்தியபடி ஓரு

இதயம் தான் திரும்ப......

கலைந்து போனது...என்

வாழ்க்கயின் கனவு..!!

தமிழ் நிலா 

எனக்கு வாழ்க்கை கசக்கிறது அதை சுவைக்க கவியாக்கினேன் உவர்க்கின்றது கண்ணீர் வந்து. இது எல்லாம் மாறுமா??

மேகம் இல்லா வானை கண்டேன்,

நிலவே இல்லா இரவை கண்டேன்,

மண்ணை தொடாத மழையை கண்டேன்,

கடலை சேரா நதியை கண்டேன்...!!

குரலை மறந்த குயிலை கண்டேன்,

கால்கள் இழந்த மயிலை கண்டேன்,

கூட்டை தொலைத்த குருவிகள் கண்டேன்,

வீடே இல்லா உலகினை கண்டேன்.....!!

இலைகள் அற்ற கிளைகள் கண்டேன்,

மொட்டு வராத மரத்தை கண்டேன்,

மணமே இல்லா மலரினை கண்டேன்,

விதைகள் வராத கனிகளை கண்டேன்...!!

இசையே இல்லா ஸ்வரங்கள் கண்டேன்,

தாளம் மறந்த பாட்டை கண்டேன்,

துளையே இல்லா குழல்கள் கண்டேன்,

தந்தி அறுந்த வீணையைக் கண்டேன்......!!!

தந்தையை இழந்த பிள்ளையை கண்டேன்,

பிள்ளையை பிரிந்த தாயை கண்டேன்,

கணவனை மறந்த காரிகை கண்டேன்,

கற்பை தொலைத்த பெண்களை கண்டேன்....!!

நன்றி மறந்த நண்பர்களை கண்டேன்,

ஆயுள் குறைந்த மிருகம் கண்டேன்,

புத்தகம் இல்லா நூலகம் கண்டேன்,

நீதி இல்லா சட்டத்தை கண்டேன்....!!

கத்தி திரியும் கயவர் கண்டேன்,

எட்டி உதையும் உயர்ந்தவர் கண்டேன்,

தலையே இல்லா உடல்களை கண்டேன்,

மனிதம் செத்த உயிர்களை கண்டேன்....!!

தமிழ் நிலா


காற்றுவெளி September 2010

பாடசாலை எங்கும் ஆசிரியர் தினம் கொண்டாட பட்டாலும் ஆசிரியர்களுக்குரிய மதிப்பை கொடுப்பதில்லை... அவர்களது பணியை உணர்வதில்லை

உலகத்தில் பல தினம் இருக்கு 

உமக்கும் ஒரு தினம் இருக்கு,

அன் நாளில், தரணியில் புகழ் சேர்க்க 

எமக்கு ஒளி ஊட்டும் இறைவா உமக்கு 

மலர் சூடுகிறோம் உம் குழந்தைகளாக....!

தினம் தினம் நீர் விளித்து 

எமை உயர வைத்தாய்... 

உறக்கம் ஏதும் இன்றி 

எமை மேலே ஏறிவிட்டீர்...!

நீர் ஏறிய ஏணியில் எமை ஏற்ற

பல முறை விழுந்துவிட்டீர்...!

உம் காலில் நாம் விழுவதற்கு

இன் நாள் ஒன்று போதாது குருவே..!

நாளும் நீர் கூறும் அறிவுரை புளிக்கும் எமக்கு... 

அது நம் வயது... எம் வெற்றியின் மறுகணமே 

இனிக்கும் அவையே தேனாக... அது தான் எம் மனது..!

யார் யாரோ கல்லில் காணும் கருணையை

உம் உளத்தில் காணுகிறோம்...

பூமிக்கு வந்த தெய்வங்கள் நீங்களே....

நீங்கள் தேய்ந்து எமை வளர்த்திர்கள்...

வளர்ந்தோம் உம்மையே திரியாய் கொண்டு....

நீர் ஏற்றிய தீபம் என்றும் அணையாது... 

உமை மறந்து எம் இதயம் ஒருநாளும் போகாது....!

உமை வாழ்த்த உயிர் உள்ள 

சொற்கள் இன்றி தவிக்கின்றோம்....! 

உங்கள் சந்தோசத்தை பார்த்து  நாம் 

ஊமையாகி போகின்றோம்...

தமிழ் நிலா 

மக்கள் முகாம்களில் அடைக்கப்படடு, முட்கம்பிக்குள் வாழ்ந்து ஆண்டொன்று முடிந்தும் அதன் வடுக்கள் மாறவில்லை... தடங்கள் அழியவில்லை...ஒரு தாயின் தாலாட்டாய் போன சோகம்...

மகனே நீ உறங்கு...!!
(தாயின் தாலாட்டு)

சந்தன பூமியடா இது
குண்டு விழுந்ததால்
கந்தக பூமியடா...

வீர பூமியடா இது
காட்டி கொடுத்ததனால்
துரோக பூமியடா...

மகனே நீ உறங்கு....

நெல் விளைந்ததால்
செல்வந்த தேசமடா...
செல் விழுந்ததால் இன்று
பிணம் விளைந்திட்ட தேசமடா...
காற்றிலும் ரத்த வாசமடா...

சுமங்கலி பெண்கள்
விதவைகளடா...
கன்னிகள் கூட கர்ப்பிணிகளடா..
கர்பினிகளையே கற்பழித்த
கயவரடா...இவர் நெஞ்சம்
பிளந்திடும் நாள் ஏதுடா...

என் மண்ணில் நான்
அகதியடா.. உன்
தந்தையை இழந்ததால் நான்
அனாதையடா...
எம் சொந்தம் எல்லாம் முள்
கம்பிக்குள் தானடா...
உடன் பிறப்புகளோ தடுப்பு
முகாம்களின் உள்ளடா...

பிணத்தோடு இருந்தோம்
சில காலம்...
பசியோடு படுத்தோம்
பல மாதம்....
பயத்தோடு வாழ்கிறோம்
நெடுங்காலம்...
இனி எப்போது எமக்கு
விடிகாலம் ...

பள்ளிகள் எல்லாம்
முகம்களடா...
ஆலயங்கள் எல்லாம்
மயானங்களடா...
மைதானங்கள் கூட
தளங்களடா.....
கால் வைக்கும் இடம் எல்லாம்
கண்ணிகள் வெடிக்குமடா..

எம் உறவிழந்து ஆண்டு ஒன்று,
தமிழ் மண் மீளும் நாள் எது....
மகனே நீ உறங்கு....

தமிழ் நிலா

காற்றுவெளி August 2010