பண்டைய யாழ்ப்பாணம் என நினைத்தவுடன் பசுமையான வயல்கள், தென்னை மரங்கள், மழை, நீர்நிலைகள் மட்டுமல்லாமல், மழையையும் வெப்பத்தையும் இயற்கையாக எதிர்கொள்ளும் அழகிய பாரம்பரிய வீடுகளும் நினைவுக்கு வருகின்றன. முன்னர் சமூகத்தில் பெரிய குடும்பங்கள் ஒரே வீட்டில் பல தலைமுறைகளாக வாழ்ந்தன. அவர்களுக்கான அறைகள் அதிகம் தேவைப்பட்டன. ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட்ட அறைகள் இருந்தாலும், வீட்டின் மையப்பகுதிகள் அனைவருக்கும் பொதுவானவையாக இருந்தன.

"நிலன்நெளி மருங்கில் நீர்நிலை பெருகத்

தட்டோர் அம்ம, இவண்தட் டோரே..."

குடபுலவியனார், புறநானூறு 18

நிலம் குழிந்த இடங்கள் தோறும் மழைநீர் தங்கி நிற்பதற்கான நீர்நிலைகளைப் (குளம், ஏரி போன்றவற்றை) பெருகுமாறு அமைத்தவர்கள், இவ்வுலகில் தம் புகழை நிலைநிறுத்தியவர்கள் ஆவர்; அவ்வாறு செய்யாதவர்கள் தம் புகழை நிலைநிறுத்தாமல் மறைந்தவர்கள் ஆவர். போரின் வெற்றியினை விட இது புகழினை தரும் என்கிறார் குடபுலவியனார்.

பண்டைய காலம் முதலே நீர்நிலைகளை உருவாக்குவதும், வழிப்போக்கர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் உதவும் கட்டமைப்புகளை அமைப்பதும் பெரும் அறமாகக் கருதப்பட்டது. மனிதன் இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்த காலத்தில், தண்ணீர் என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்லாது அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பொதுவான உரிமை என்ற எண்ணமே சமூகத்தின் வாழ்வியல் நெறியாக இருந்தது. அதனால்தான் குளங்கள், கிணறுகள், ஊரணிகள், ஏரிகள் மட்டுமன்றி சிறிய அளவிலான கேணிகளும் பல இடங்களில் அமைக்கப்பட்டன.

ஈழத் திருநாட்டின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டில், ஆன்மீகமும் வாழ்வியலும் எப்போதும் இயற்கையோடு இணைந்தே பயணித்திருக்கின்றன. குடாநாட்டின் வளம் மிக்க விவசாயக் கிராமங்களில் இயற்கை கடவுளாகவும், கடவுள் இயற்கையுடனும் ஒன்றித்திருக்கும், அவ்வாறான இடங்களில் நீர்முகாமைத்துவம் சரியாகப்பேணப்பட்டிருக்கும்.

குடிநீர் தரம், அதன் அளவீடு, மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள சமூக-அரசியல் பரிமாணங்கள் குறித்து சமீப காலங்களில் அதிக கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. குறிப்பாக “மொத்த கரைந்த திண்மங்கள்” (Total Dissolved Solids – TDS) என்ற அளவுகோல், நீரின் தரத்தை எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு எண் அடிப்படையிலான முறையாக உலகெங்கும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. குடிநீர் தனியார்மயமாக்கலையும், சந்தை சார்ந்த அணுகுமுறைகளையும் வடிவமைக்கும் ஒரு முக்கிய கருவியாக மாறியுள்ளது.

யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தின் புவியியல், நீரியல் மற்றும் சமூக-பொருளாதார அமைப்புகளில் “வெளிகள்” எனப்படும் தாழ்வான நிலப்பகுதிகள் மிகவும் முக்கியமான பங்கைக் கொண்டுள்ளன. குறிப்பாக தென்மராட்சி, வடமராட்சி மற்றும் வலிகாமம் ஆகிய பகுதிகளில் பரவலாகக் காணப்படும் இவ்வெளிகள், வெறும் நிலப்பரப்புகள் அல்ல; மாறாக அவை மழைநீரை சேகரிக்கும் இயற்கைத் தொட்டிகளாக, நிலத்தடி நீரைப் பாதுகாக்கும் உயிரியல் அமைப்புகள் மற்றும் பல்வேறு உயிரினங்களின் வாழ்விடங்களாக விளங்குகின்றன. 

வடமாகாணத்தின் முக்கிய நிர்வாகப் பகுதிகளில் ஒன்றான தென்மராட்சி, 60 கிராம சேவையாளர் பிரிவுகளை உள்ளடக்கிய பரந்த பரப்பளவு கொண்ட பிரதேசமாகும். விவசாயம், வர்த்தகம், கல்வி, சுகாதாரம், சிறு தொழில்கள் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்து இயங்கும் இந்தப் பகுதி, வடக்கு மக்களின் வாழ்வாதாரத்தின் முக்கியத் தளமாக விளங்குகிறது.